Gastblog: Netwerken is jouw sociaal kapitaal

door Cleo Hooyer

Als loopbaancoach spreek ik dagelijks werkzoekenden die maar een wens hebben; zo snel mogelijk een nieuwe leuke baan! De realiteit is dat door de sterk veranderende arbeidsmarkt de afgelopen jaren, dit alle behalve een eenvoudige klus is (gemiddelde zoektocht = 6 mnd). En het allerbelangrijkste; dit vraagt een andere mindset van met name de doelgroep werkzoekenden die jaren geleden voor het laatst heeft gesolliciteerd. Laten we bij het begin beginnen; om succesvol te worden in het vinden van nieuw werk dien je als sollicitant een aantal zaken goed op orde te hebben. Allereerst heb je focus; voor welke baan ben je voor in de markt? Waarom moet een werkgever juist jou hebben? Daarnaast kan je een fantastisch mooi CV 2.0 en congruent LinkedIn profiel hebben inclusief elevator pitch en ‘profi’ foto, indien je niet weet hoe jezelf moet profileren in je netwerk (Personal Branding en ‘Social Selling’) dan word je helaas niet vaak gebeld door die potentiele werkgever/opdrachtgever. Ik adviseer mijn loopbaanclienten naast traditioneel solliciteren (vacature, motivatiebrief, sollicitatiegesprek) vooral energie te steken in NetWerken. En dit vraagt om een bewuste en pro-actieve mindset van de werkzoekende. Alsof je opnieuw moet ‘leren solliciteren’. En dat klopt.

Door mijn achtergrond in de arbeidsbemiddeling, weet ik hoe recruiters /vacaturehouders denken en werven. Deze kennis zet ik praktisch in om werkzoekenden nuttige tips &tricks te geven als het gaat om vinden van werk en (online) profilering. Ik heb een arbeidsmarktgerichte benadering met als doel de kandidaat succesvol te begeleiden naar nieuw werk dat past bij zijn/haar motivatie en focus. Allemaal mooie woorden, maar waarom lukt het die ene werkzoekende sneller nieuw werk te vinden dan de ander terwijl ze allebei evenveel gefocused en gemotiveerd aan jobhunting doen? Heel veel factoren spelen hierin een rol, waaronder ook gewoonweg een portie geluk. Maar zonder het inzetten van NetWerken wordt het erg lastig en mis je de belangrijkste kansvergroter in baanzoekgedrag. Uit onderzoek blijkt dat zeven van de tien banen door netwerken wordt ingevuld. Alhoewel er gelukkig ook banen worden gevonden via ‘traditioneel solliciteren’ komt het toch vaker voor dat de geluksvogel ‘via via’ de gouden tip ontvangt.

blog-cleo-koffieWaarom is NetWerken zo belangrijk? Ik adviseer mijn loopbaanclienten altijd te gaan NetWerken omdat de gunfactor gewaarborgd is bij jouw ‘warme relaties’. Mensen helpen graag zo lang je niet meteen om een baan vraagt! Mensen hebben geen banen in hun achterzak, maar wel tips, informatie en ingangen (leads). Netwerken klinkt simpel, tegelijkertijd spelen bij veel werkzoekenden de volgende vragen vaak een negatieve rol die als belemmering kunnen optreden om daadwerkelijk te gaan NetWerken. Bijvoorbeeld; ‘Hoe pak ik het aan? Het kost zoveel tijd..! Wie zit er op mij te wachten? Kan ik daarom vragen? Herkenbaar? Ik snap deze gevoelens heel goed. Ieder begin is lastig. Het is mijn vak en doel werkzoekenden te inspireren en te enthousiasmeren om wel te gaan NetWerken om hen een manier te laten ontdekken die bij hen past en resultaat oplevert. Ik deel hiervoor graag mijn ervaring dat – 1. mensen het leuk vinden anderen mensen te helpen (jij toch ook?), en 2. mensen erg graag over hun werk praten. Simpel gezegd; NetWerken is het leggen van contacten en veel ‘kopjes koffie drinken’.

Het goede nieuws is dat iedereen dit al hun hele leven doet. Laat los dat het om die baan gaat en heb leuke en vrijblijvende gesprekken, wees oprecht geinteresseerd en bied ook jouw hulp vrijblijvend aan. NetWerken is wederkerig. Altijd. Ga eerst geven dan komen de tips vanzelf!

Do’s

  • De eerste indruk > elevator pitch & “pretoogjes”
  • Werk aan je online profilering / personal branding
  • Netwerken met warme relaties
  • Concentreer je op de relatie> de Gunfactor!
  • Doelstellingen bepalen
  • Vergeet niet te bedanken
  • Manage je verwachtingen
  • Ga zorgvuldig om met de aangereikte netwerkcontacten
  • Netwerken is geven & nemen

Dont’s

  • Vraag nooit direct om een baan, leg eerst contact
  • Interesse ‘faken’’; blijf authentiek en eerlijk!
  • Roddelen of negatief praten over je huidige of laatste werkgever / manager
  • Forceren/drammen
  • Vergeten de BRON te bedanken, weet wie je heeft verwezen!
  • Eigen netwerk niet beschikbaar stellen
  • Niet willen delen
  • Afspraken niet nakomen

blog-cleo-bord

Aanvullende tip; NetWerken is een ‘on going proces’, ook zeker als de wensbaan gevonden is. Met de toename van tijdelijke banen op de flexmarkt weet je nooit wanneer je weer aanspraak moet maken op je netwerk. Daarom adviseer ik werkende professionals (je hebt dus werk) altijd bezig te zijn met de ‘next step’, en nieuwe mogelijkheden op de arbeidsmarkt. Hiervoor is het belangrijk dat je contact (onder)houdt met je netwerk wanneer jij ze juist niet nodig hebt! Zodat je kunt terugvallen op een vertrouwd en warm netwerk wanneer je het wel nodig hebt. En het allerbelangrijkste; je een voorsprong hebt op andere werkzoekenden (concurrentie). Jouw netwerk is uniek. Zie het als een investering in je ‘sociaal kapitaal’. Ik ervaar dat werkzoekenden het NetWerken vaak onnodig groot maken door de lat hoog te leggen; daarom is het belangrijk je eerst te richten op je warme netwerk, familie, vrienden, (ex) collega’s eerstegraads connecties op LinkedIn, en leg vervolgens vrijblijvend contact. Tegelijkertijd wel met het doel elkaar verder te helpen zodat je steeds dichter bij je doel komt; die baan of opdracht.

Kortom; NetWerken is niet alleen leuk, zinvol, je krijgt vaak nieuwe informatie en inzichten, het geeft ook energie en misschien wel het belangrijkste; je kan ook een ander helpen. Win-win dus. Gewoon doen!

Last but not least ; bij succesvol netwerken dient je online profilering/ Social Media op orde te zijn; voor inspiratie check mijn linkedin (icoontje of url) met audiopitch en Twitter (icoontje of url) profiel. Veel succes!

Cleo Hooyer | werkaanmijnWinkel

Advertisements
Standard

Zoek geen baan, zoek werk

Dit blog werd eerder deze maand gepubliceerd bij Innovatiebanen.nl

Ruim een jaar geleden verscheen het boek ‘Je tweede carrière’, waarin ik samen met een paar bevriende journalisten op zoek ben gegaan naar hoe 45-plussers opnieuw hun weg vinden op de arbeidsmarkt. Je leest erin hoe deskundigen, loopbaancoaches én 45-plussers zelf aankijken tegen de arbeidsmarkt van nu, en hoe je een plan kunt maken voor je tweede carrière.

Een van de belangrijkste tips uit dat boek vind ik: Zoek geen baan maar zoek werk. Dat lijkt op het eerste gezicht niet erg spannend, maar het blijkt voor talloze 45-plus werkzoekenden toch een enorme eye-opener.

Een baan is iets wat een ander je geeft. Jij verkoopt uren, en de werkgever moet proberen daar geld mee te verdienen. Een baan is comfortabel. Tot je hem kwijtraakt. Dan vind je namelijk niet zo snel meer een andere baan, en je hebt niet geleerd om jouw werk te vermarkten.

kantoor

De baan sterft bovendien uit. De vaste baan is een uitvinding van de industriële revolutie, toen het handig bleek om veel mensen tegelijk en op dezelfde plek aan het werk te hebben. Dat is voor de meeste werkzaamheden helemaal niet meer nodig. Dus ook werkgevers beginnen er steeds minder vaak aan.

Werk is veel breder. Werk is iets wat jij goed kan en graag doet, en waar anderen jou voor willen betalen. Als je voor jezelf kan formuleren welke bijdrage jij kan leveren, en hoe je daar geld mee kan verdienen, dan heb je je eigen werk bedacht. De manier waarop je dat werk gaat doen – vaste dienst, freelance, eigen bedrijf, bedrijf met een paar collega’s – dat zou eigenlijk niet zo belangrijk moeten zijn. Het beperkt je in je zoektocht als je van tevoren zegt: ik zoek een baan. Dan maak je je namelijk afhankelijk van de vraag of iemand jou die baan wil geven. En de statistieken zijn wat dat betreft niet erg bemoedigend. Via de route vacature – solliciteren – baan krijgen, vind bijvoorbeeld nog maar zo’n 2 procent van de 50-plussers werk.

Innovatiebanen vind ik een geweldig initiatief. Helemaal van nu, en helemaal van de toekomst. Deze club helpt je om met jouw talent en ervaring nieuw werk te bedenken. Om jezelf ondernemend in te zetten, ook in een baan. We zullen met zijn allen ondernemender naar werk moeten kijken. En het zou mooi zijn als we ook manieren vinden hoe je samen werk maakt, om ervoor te zorgen dat er niet zo veel mensen als zp’er in hun eentje zitten te ploeteren.

Niet iedereen vind het makkelijk om zijn eigen werk te bedenken. Dat is soms een flinke zoektocht. Bijvoorbeeld omdat naar het werk dat je deed geen vraag meer is. Mijn advies: probeer je talent veel abstracter te formuleren dan de naam van je functie. Dus niet eindredacteur of administrateur, maar ‘pietje precies’, of ‘tot een goed einde brenger van lastige projecten’. Ik ken bijvoorbeeld een ‘ijsbreker’ en een ‘verbeteraar’. Die abstracte manier van kijken naar jezelf maakt het makkelijker om te bedenken wat je kan toevoegen in andere branches dan waar je vandaan komt. Zo ontstaan ineens nieuwe diensten en producten.

Donald Suidman
www.jetweedecarriere.nl

Standard

Welke werkgever zoekt een flexibele duizendpoot?

Laatst had Jeroen Pauw zijn halve studio gevuld met 50-plus werkzoekenden, die vertelden over hoe ze er maar niet in slagen om weer aan het werk te komen. Gemist?

Heel goed dat er aandacht is voor dit thema. Deze groep heeft momenteel weinig kans om weer aan de slag te komen. Zeker niet in een baan. En dat was wat ze allemaal bleken te zoeken: een baan.

Er waren er bij die die rond de 200 vruchteloze sollicitaties achter de rug hadden. En op de vraag of dat geen reden is om het anders aan te pakken, kwam niet echt een antwoord.

Pauw kondigde aan dat hij enkele 50-plussers gaat volgen. Ze mochten een videoboodschap inspreken om hun kansen te vergroten. Naar mijn idee maakten ze hun kansen er alleen maar kleiner op. Uit alles wat ze zeiden, op tv en in die video’s, bleek dat ze vooral op zoek waren naar een inkomen. En dat het ze niet lukte om zich te verplaatsen in de persoon of organisatie die bereid zou moeten zijn om hen dat inkomen te verschaffen.

Er was een mevrouw die zichzelf typeerde als ‘flexibele duizendpoot’. Iemand anders zei in zo’n videoboodschap: ‘Ik hoop dat u mij een baan geeft en dat ik nog een aantal jaartjes zal kunnen werken’. En een man uit Coevorden formuleerde zijn wensen zo: ‘Ik ben op zoek naar een nieuwe werkgever, in een straal van 75 kilometer van Coevorden, ik heb heel veel ervaring opgedaan bij een im- en exportbedrijf in groenten en fruit en een transportbedrijf daar aan gekoppeld. Heb je iets voor me, neem dan contact op’.

Ik zeg: Draai al die vragen eens om. Verplaats je in de rol van werkgever. Wie zoekt er een flexibele duizendpoot? Wie wil iemand voor nog eenDuizendpoot paar jaartjes werk? Wie zoekt er iemand die ‘iets’ wil, op maximaal 75 kilometer van Coevorden?

Werkgevers zoeken geen werknemers. Werkgevers zoeken oplossingen voor hun problemen. Deze mensen, zo zat ik te denken tijdens die uitzending, moeten proberen om hun talenten en ervaring – waar ze vast meer dan genoeg van hebben – te formuleren in concrete oplossingen. Mij moet je hebben als je probleem X hebt. Ik help je met Y.

Ik ken een afdeling waar ze een ‘pienter pookje’ zochten. Er bleven namelijk allerlei klusjes liggen, en iemand moest die op zijn bord krijgen. Het bleek bepaald geen leuke functie te zijn . En ik ken een bedrijf dat regelmatig een ‘multitasker’ zoekt. Bijvoorbeeld omdat de receptie anderhalve dag niet bemand is, en de administratie ook net iets te veel werk heeft.

Werkgevers gebruiken intern dus zulke termen. Maar dat wil niet zeggen dat werkzoekenden dat ook moeten doen. Want als iemand zichzelf als ‘pienter pookje’ of ‘multitasker’ zou presenteren, zouden ook deze organisaties denken: leuk, maar wat kán jij nou eigenlijk?

Donald Suidman
Je tweede carrière

Standard

Wat zijn jouw au- en wow-momenten?

Als je op zoek bent naar ander werk en nog niet precies weet welke richting je op wil, dan is het zaak om van alles over jezelf op een rijtje te krijgen en daarbij horen ook je drijfveren en motieven. En om daar meer duidelijkheid over te krijgen, kun je gebruik maken van au- en wow-momenten. Dat klinkt misschien als jip-en janneketaal, maar het maakt vast meteen duidelijk om wat voor situaties het gaat.Klimrek strand Je tweede carriere-lr

Laten we beginnen met de leuke helft; de wow-momenten. Neem eens een situatie in je hoofd waarbij je je dacht: ’wow, dit is gaaf!’ Wanneer was dat? Wat gebeurde er toen? Wat maakte dat je daar zo blij, super-enthousiast of gelukkig van werd? Kwam het door de mensen met wie je was? Of deed je iets waarvan je niet wist dat je dat kon? Of was de omgeving zo bijzonder dat je daar helemaal blij van werd?

Die momenten zijn leuk om je te herinneren maar geven je tegelijkertijd ook veel informatie over waar jij nou echt gelukkig van wordt. Het zegt iets over de drijfveren die je hebt of over de omgeving waar jij je helemaal op je plek voelt.

Voor iedereen zijn die momenten uniek. Waar jij een wow-moment kunt beleven bij een presentatie die je geeft aan een volle zaal, zal dat bij een ander alleen maar als stressvol ervaren worden. Heel persoonlijk dus en daarom belangrijk om te onderzoeken. Want hoe gaaf zou het zijn om werk te hebben waar je vaak wow-ervaringen hebt!

Naast die gelukzalige momenten kent iedereen ook au-momenten. Onenigheid op je werk, ontslag, ziekte, burn out, grote conflicten en noem maar op. Ga eens na welke gebeurtenissen in je leven jou gemaakt hebben tot wie je nu bent. Bedenk er maar eens drie. De kans is groot dat er minstens één ‘au-moment’ bij zit. Klopt dat? Die momenten hebben je namelijk iets geleerd over jezelf. Het zijn momenten waarbij je in eerste instantie niet weet hoe en of je daar bovenop zult komen.

Eenmaal weer uit die situatie (want gelukkig blijk je er meestal toch echt weer bovenop te komen), kunnen die situaties je veel leren over jezelf. Maar dat leer je alleen door er bij stil te staan en er met anderen over te praten. Net als bij de wow-momenten kun je hier namelijk nagaan waarom je nou precies zo boos, gekwetst, verdrietig of onzeker werd. Wat zegt dat over jou? Ook de manier waarop je je erover heen hebt gezet, geeft veel informatie. Wat heb je gedaan, gedacht en hoe ben je verder gegaan?

Voor je loopbaan zijn die momenten ook heel waardevol. Ze geven namelijk aan waar jij voor staat, wat jij echt belangrijk vindt en waar je moeite voor wil doen. Als je dat helder hebt, kun je veel meer richting geven aan je loopbaanproces. Je kunt op zoek naar werk waar je voldoening uit haalt en naar die werkomgeving waar jij je als een vis in het water voelt.

Koesteren dus die momenten. De wow-momenten geven je informatie over wat jou blij en gelukkig maakt. De au-momenten leren je waar het voor jou echt om draait in het leven en in werk. Allebei belangrijk want zonder die kennis zul je jouw droombaan nooit kunnen vinden en dat zou zonde zijn. Ik wens je daarom nog veel wow- én au-momenten toe! 🙂

Dorine van Bree – De Werkcoach

Standard

Mooi initiatief voor 55-plussers: Arbeidsfit door adoptie

‘Arbeidsfit door Adoptie’ is bedacht door een groep werkzoekende 55-plussers, verenigd in de netwerkgroep BizZ (Baan in zicht Zoetermeer). Voor 55+ werkzoekenden heeft het na zes maanden in de WW geen zin meer om te solliciteren: je wordt niet uitgenodigd, omdat je niet meer arbeidsfit zou zijn.

arbeidsfit-door-adoptieDoor Arbeidsfit door Adoptie kan een werkgever een ervaren werkzoekende drie maanden lang met behoud van uitkering aan het werk zetten. Het mes snijdt aan twee kanten: door de adoptie vergroot de werkzoekende zijn kansen op de arbeidsmarkt en voor de werkgever is het mogelijk bij toekomstige groei te putten uit bekende arbeidsfitte werkzoekenden.

Toen ik daarvan hoorde, was ik meteen laaiend enthousiast. Ik raakte betrokken bij BizZ en ontmoette Taco Kuiper, toen directeur van Kuiper & Burger Advies- en Ingenieursbureau en inmiddels wethouder in Zoetermeer. Taco Kuiper had zich opgeworpen als de eerste potentiële AdA-werkgever en uit de drie aangeleverde cv’s koos hij mij uit voor een gesprek. Binnen een week begon ik bij Kuiper & Burger op de allereerste AdA plek! Dat was in december 2013.

De BizZ werkgroep stelt de volgende drie voorwaarden aan een AdA plek:

  1. Geen verdringing van betaald werk

Er is bijvoorbeeld onvoldoende capaciteit en geld beschikbaar om de klus zelf uit te voeren.

  1. Beperkte duur

Het UWV heeft als eis voor toestemming van een AdA plek een maximale duur van 3 maanden gesteld, en BizZ heeft een voorkeur voor 16 uur per week. De AdA-er behoudt de sollicitatieplicht en daarnaast is het handig als de AdA-er beschikbaar is voor pr-activiteiten.

  1. De plek moet de kansen op betaald werk vergroten

Het moet een relevante aanvulling zijn op het cv. Daarnaast moeten er voldoende mogelijkheden zijn om binnen en buiten het bedrijf te netwerken.

Eind 2014 zijn er inmiddels twaalf AdA-plekken gecreëerd en zit ik zelf sinds 1 oktober op mijn tweede AdA plek bij het Architectenbureau KOW in Den Haag, waar wij twee plekken bezetten. Ook deze plekken zijn door intensief netwerken ontstaan.

Nu wordt mij vaak de vraag gesteld: ‘Heb je heb je nu door die AdA-plekken een baan gevonden?’ Nog niet. De twee plekken hebben mij echter veel gebracht. Een uitbreiding van mijn netwerk, nuttige aanvullingen op mijn cv, en veel publiciteit: twee interviews met streekbladen en een interview voor Volkskrant Magazine, dat binnenkort verschijnt.

Ik heb een presentatie over het AdA-initiatief gegeven bij de Rotary Club Zoetermeer, en onlangs kreeg ik via LinkedIn van de secretaris van de Rotary de vraag of ik beschikbaar ben voor een klus bij de VNG. Zo kunnen de dingen lopen als je werkt aan je netwerk.

Inmiddels is er ook een AdA initiatief gestart in Arnhem. Ik kan iedereen het bezetten van een AdA plek aanbevelen. Word lid van de LinkedIn groep ‘Arbeidsfit door Adoptie’, kijk op de website www.arbeidsfitdooradoptie.nl of stuur mij een mail. wijkerln@telfort.nl!

Jan van Soeren
AdA ambassadeur

Meer weten over Je tweede carrière? www.jetweedecarriere.nl

Standard

Een baan zoek je niet … een baan maak je

Voor elke ondernemer is het zo klaar als een klontje: als de opdrachten minder worden, dan is het aanpoten geblazen. Nieuwe ideeën, variaties op bestaande producten, de relaties met opdrachtgevers aanhalen om meer werk te genereren. Werk komt niet naar je toe, maar werk creëert werk.

Ons hele systeem om werkzoekenden weer aan het werk te krijgen is gek genoeg gebaseerd op het omgekeerde principe. ‘Een baan vinden’ is het hoogste doel. Daarvoor hebben we nodig: een werkgever met een vacature en meestal een onmogelijk eisenpakket (21 jaar oud met diverse diploma’s en 10 jaar ervaring, je kent dat wel). Vervolgens een baanzoeker die bereid is zijn ware ik even opzij te zetten, om de werkgever te doen geloven dat hij niet alleen aan alle functie-eisen voldoet, maar bovendien flexibel is, een goede collega, uitermate sportief en belezen en vriendelijk, en bovenal zijn hele leven ervan gedroomd heeft bij deze werkgever te mogen werken. Om die baanzoeker zo gek te krijgen, trekken we een blik klantmanagers, werkcoaches en loopbaanadviseurs open die de baanzoeker hier oprecht in kunnen doen geloven. Of in ieder geval goed genoeg kunnen laten acteren dat de werkgever dit slikt.

Wat ons betreft wordt Maarten Freriks Innovatiebanenhet tijd voor een ander spelletje. Een spelletje waarbij de baanzoeker een baanmaker wordt. Hij weet namelijk al waar hij goed in is, want dat heeft hij in zijn vorige baan bewezen. En hij heeft ook zicht op wie daar baat bij kan hebben, want hij kent de markt. Dus besluit hij zijn diensten maar gewoon aan te bieden, in de vaste overtuiging dat zijn werk zijn vruchten af zal werpen, de onderneming er beter van zal worden en hem op basis van zijn talenten en kwaliteiten de baan van zijn leven aanbieden. Zo simpel kan het zien. Dat noemen we: innovatiebanen.

Een baan maak je zelf: op basis van je kwaliteiten, ideeën, netwerk of kennis, bouw je een businesscase op waarmee je jezelf presenteert bij een werkgever. Je wordt geholpen door een loopbaanprofessional om je businesscase scherp te krijgen en een aanbod te formuleren waar een werkgever niet omheen kan. Van die werkgever vragen we dat deze jou de kans geeft om deze businesscase waar te maken. We spreken een concreet en meetbaar doel af en als dat doel in zicht komt, gaan we om tafel met de vraag of dit het moment is jou een baan aan te bieden. Zo investeer jij in je volgende baan, en de werkgever in een stuk extra omzet.

Meer weten? www.innovatiebanen.nl
Maarten Freriks
voorzitter Stichting Innovatiebanen

Standard

Ondernemen is niks voor mij

‘Ondernemen is niks voor mij’, hoor ik heel vaak. Ik spreek veel 45-plussers die op zoek zijn naar (ander) werk, en het valt me op hoe ontzettend veel mensen de optie ‘ondernemen’ in hun zoektocht volstrekt buiten beschouwing laten. Voor mij klinkt dat als de holbewoner die zegt: ‘Jagen en verzamelen is eigenlijk niks voor mij’. Die moet zich dringend realiseren in welke tijd hij leeft.

Ondernemen is misschien een tijdje buiten beeld geweest door de industriële revolutie, die niet alleen de lopende band en de kantoortuin heeft voortgebracht, maar ook de vaste baan, de vakantiedagen en de auto van de zaak.

Maar we zijn nu in een nieuw tijdperk aanbeland, waarin je op elk moment op elke plek kunt werken, en waarbij alle routineuze werkzaamheden door robots worden uitgevoerd, of door de consument zelf, in een zelfscan-zelfbedieningssupermarkt. De vaste baan verliest snel aan belang. Werkgevers hebben die constructie steeds minder nodig. Het aantal zelfstandigen groeit hard. Wellicht gaan we naar het niveau van voor de industriële revolutie.

Hoe blijf je aan het werk in deze tijden? Door goed te weten wat je kunt, en door dat goed te kunnen vertellen aan mensen die willen betalen voor jouw kunsten. Ga dat eerst onderzoeken. Welk probleem los jij voor een ander op? De manier waarop je daarvoor wordt betaald, is pas aan het eind van die exercitie aan de orde: baan, eigen onderneming, samenwerkingsverband, tijdelijke klussen, houd dat allemaal open. Zoek geen baan, maar zoek werk, is mijn advies.

Wie weet wordt dan die ondernemer in je wakker. Ik geef regelmatig workshops rond het boek ‘Je tweede carrière’. Aan 45-plussers die zeggen dat ondernemen niks voor hen is, vraag ik wel eens: bedenk eens een naam voor je onderneming. Dan beginnen ze binnen twee minuten te stralen. En als ik dan vraag om een logo te tekenen, zie je schitterende bedrijven geboren worden. Op zijn minst in de fantasie. En dat is een heel goede start voor ondernemerschap.

Donald Suidman
Deze blog werd eerder gepubliceerd op 15KM.nl, behulpzaam voor 45-plussers die een bedrijf willen starten.

Standard